بنشينى به طريقى كه در نشستن ما بين دو سجده مذكور شد ، و انگشتان را ضم كرده بر روى رانها گذارى ، و نظر به كنار خود كنى و بگوئى : بسم اللَّه و باللَّه و خير الاسماء كلّها للَّه ، اشهد ان لا إله الّا اللَّه وحده لا شريك له ، و اشهد انّ محمّدا عبده و رسوله ، ارسله بِالْحَقِّ بَشِيراً وَ نَذِيراً * بين يدى السّاعة ، و اشهد انّ ربّى نعم الرّبّ ، و انّ محمّدا نعم الرّسول . اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد ، و تقبّل شفاعته في امّته و ارفع درجته . [ به نام خدا و به يارى خدا ، و بهترين نامها از آن خداست ، گواهى مىدهم كه معبودى جز اللَّه نيست كه تنهاست و شريكى ندارد ، و گواهى دهم كه محمد بنده و رسول اوست كه وى را به حق مژده دهنده و بيم رسان در پيش روى قيامت فرستاده است ، و گواهى مىدهم كه پروردگارم خوب پروردگارى است ، و محمد خوب فرستاده‌اى است . خداوندا بر محمد و آل محمد درود فرست ، و شفاعت ( ميانجيگرى ) او را در مورد امت خود بپذير و درجهء او را بالا بر ] . بعد از آن حمد بارى تعالى دو بار يا سه بار بايد گفت به اين طريق كه : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * [ سپاس از آن خداست كه پروردگار عالميان است ] . و آنچه در تشهّد واجب است كه به گفتن آن اداى قدر واجب شود شهادتين است و صلوات بر پيغمبر و آل پيغمبر - صلوات اللَّه عليهم أجمعين - به اين طريق كه : اشهد ان لا إله الّا اللَّه ، و اشهد أنّ محمّدا رسول اللَّه ، اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد . و كم از اين گفتن جايز نيست . و چون از تشهّد خواندن فارغ شدى پس مبادرت به سلام نموده سلام ده ، و بدين سلام قصد بيرون آمدن از نماز كن ، و بايد گفت :